Onzekerheid

Het licht zien, voelen, aanraken en doorgeven is mijn kleine bijdrage aan het grote geheel van bewust zijn met het nu.

In deze blog mijn voorbeeld van onhandige gedachten die zomaar breinmatige vakantiegangers worden. Hoe omarmen mij helpt om te zijn met deze vakantiegangers in mijn brein. In de wereld zijn er genoeg voorbeelden van omarmen, zoals de betonnen opsluitband die door de natuur heel omarmd wordt door er zacht mos aan te hechten. Voor mij is meditatie een mogelijkheid de harde gedachten te omarmen.

 

Welkom lieve lezer,

Met enige regelmaat komen met betrekking tot mijn zondag blog onzekere momenten over het aantal lezers van de blog. Het wordt dan een gedachte van: “Waarom schrijf ik dit bericht? Voor wie? Zijn er genoeg lezers? Worden de berichten gedeeld?” Nou ik kan er nogal wat onzekerheden aan toevoegen. Dit zijn gedachten over mijn kleine bijdrage aan het grote geheel van bewust zijn met het nu.

Misschien herken je als lezer het bovenstaande. Gedachten komen en gaan, maar de onzekere gedachten kunnen mij zomaar vangen. Gedachten die niet verdwijnen en mij een hele dag of dagen kunnen grijpen. Gedachten groot of klein kunnen nogal eens vaste vakantiegangers worden.

Zijn die gedachten werkelijk vakantiegangers? Afhankelijk van het onderwerp is het niet zo eenvoudig met die gedachten te verblijven. Soms ben ik geneigd mijn brein te focussen op een andere gedachte. “Hey Paul, wat je niet dood maakt, maakt je sterker!” Alsof dat werkt! Het voelt voor mij dan als een moment van draaien van gedachte naar focus en weer terug. Een cirkel van oneindig gedraai totdat ik er gevoelsmatig misselijk van word.

Draaien

Ik draai en draai in het rond,

Hoe mooi is deze strakblauwe hemel,

Hoe vang ik de regen op,

Hoe nat zal het worden,

Hoe lang moet de zon schijnen om deze wel te drogen.

Zoë Vreuls

In mijn eigen gedachten draaien is vragen om een stopmomentje. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. In elk geval helpt het mij niet om te vechten tegen gedachten. Neen. Het denkende aapje in mijn hoofd kan ik beter maar voor mij laten werken. De hardheid van het gevecht kan veranderen, alsof ik het wil omarmen. Dat omarmen heb ik onlangs gezien in een van mijn wandelingen.

Een achteloos weggeworpen betonnen opsluitband werd door de natuur omarmd en met het zachtste mos dat de natuur heeft bekleed. Aha Paul! Zo kan het ook met het denkende aapje. Geef hem een opdracht en laat de gedachte voor je werken. Omarm de gedachte en weet dat er dagelijks tienduizenden gedachten zijn. Soms handig en vaak onzinnig of onhandig.

In mijn dagelijkse meditaties kunnen gedachten, die zoal ronddraaien, omarmd worden door er een tijdje mee te zijn. De gedachte is er en je merkt het op, maar je hoeft niet met de gedachte aan de haal te gaan.”Golven zijn er toch, dus je kunt maar beter leren surfen.”

Draaiende gedachten worden misschien lichtpunten in het leven. “I am the light of my soul.” De onzekerheden of het “licht” zijn.

Licht

Zijn in het licht,

Het licht in ons,

Zie en voel het licht,

Raak het aan en geef het door.

Zoë Vreuls

Licht als oplossing voor mijn onzekerheid over de zondagmorgen blog. Onzekerheid: “Waarom schrijf ik dit bericht?” Antwoord: “Voor elke lezer die ik interesse heeft.” Onzekerheid: “Zijn er genoeg lezers?” Antwoord: “Misschien wel en er zullen altijd lezers zijn die de blog met anderen delen.”

Het licht zien, voelen, aanraken en doorgeven is mijn kleine bijdrage aan het grote geheel van bewust zijn met het nu.

Zoë Vreuls, wederom bedankt voor het delen van jouw hart.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s