Zijn aan zee!

ZIJN AAN ZEE!

Wij, met twee benen, kunnen gemakkelijk de wandelmeditatie doen. Laten we niet vergeten om dat heel dankbaar te doen. Wij lopen voor onszelf, en wij lopen voor degenen die zelf niet kunnen lopen. Wij lopen voor alle levende wezens uit het verleden, in het heden en in de toekomst. -Thich Nhat Hanh

Een weekje zijn aan zee is voor mij een week vol kansen om meditatief wandelen te oefenen. Samen in stilte genieten van elke gezette voetstap in het zand. Hard zand, waar het lopen eenvoudiger is. Mul zand, waar het lopen een uitdaging is. Steeds stap voor stap samen met je inademing en uitademing weer een nieuw stukje weg afleggen. Genietend van de weidse blik op de zee en van het geluid van de zee en haar bewoners. Een haast nooit ophoudend geluid van de golven.

De golven gebruik ik vaker in mijn blogs als beeld voor golven van emoties die soms hoog zijn en soms laag zijn. Een stilstaande zee is er nooit. Zo is het ook met de golven van emoties. Stilstaande emoties kennen wij niet. Als de golven hoog of laag zich aandienen, dan kun je er maar beter op leren surfen. Je kunt dus maar beter de emoties accepteren omdat ze er toch al zijn. Misschien is dat wel de oefening die zijn aan zee mij schenkt. Zijn met alles wat zich aandient. Zonder oordeel of het weg willen hebben. Gewoon zijn.

Het strand verlatend en de duinen bewandelen geeft mij een ander gevoel. De wind en het geluid van de zee verstommen in het duingebied. Het wordt dan ineens heel stil en warm. Alleen de geluiden van de vogels vergezellen mij op mijn pad. Al het schoons van de haast verborgen bloemenpracht en bloemengeur vangen mij op. Ook dit brengt het zijn aan zee met zich mee. Van de drukte aan het water naar de serene stilte in de duinen.

Wij lopen voor onszelf, en wij lopen voor degenen die zelf niet kunnen lopen. Wij lopen voor alle levende wezens uit het verleden, in het heden en in de toekomst.

Deze twee zinnen hebben mij tijdens de wandelingen vergezeld. Ja er zijn velen die zelf niet kunnen lopen. Al lopend dwalen de gedachten wel eens af naar alle levende wezens uit het verleden. De herinneringen aan dierbaren die er niet meer zijn. Al lopend dwalen de gedachten wel eens af naar alle levende wezens in het heden. De actualiteit van het hedendaagse nieuws. Al lopend dwalen de gedachten wel eens af naar alle levende wezens in de toekomst. Hoe moet nu verder met deze wereld? Al deze gedachten kunnen zomaar emoties zijn die zich aandienen. Hoe mooi is het dan om je te beseffen dat zijn aan zee je bij elke golf trakteert op bewustwording van de verschillende hoogtes van de golven. Je kunt maar beter op de emoties leren surfen.

Wij, met twee benen, kunnen gemakkelijk de wandelmeditatie doen. Laten we niet vergeten om dat heel dankbaar te doen.

Nou deze twee zinnen zijn soms wel het moeilijkst om te begrijpen. Ik met twee benen kan de wandelmeditatie doen. We kennen velen die helemaal niet kunnen lopen en daarom een andere vorm van meditatie moeten kiezen. We kennen allemaal mensen die van een ander afhankelijk zijn om met een speciale rolstoel op het strand te komen. Zijn aan zee is voor deze mensen een hele afhankelijke uitdaging. Laat ik dan ook dankbaar zijn dat ik wel met twee benen de wandelmeditatie kan doen.

De mooie stranden van Ameland wil ik bedanken voor een mooie week van in stilte zijn aan zee. Vredig, rustig, met golvend geluid en genietend van al het moois wat er zoal te ontdekken is. Met respect en heel erg dankbaar heb ik gewandeld en eigen emoties kunnen ontmoeten. Dankbaar heb ik een week kunnen zijn aan zee.

Wij, met twee benen, kunnen gemakkelijk de wandelmeditatie doen. Laten we niet vergeten om dat heel dankbaar te doen. Wij lopen voor onszelf, en wij lopen voor degenen die zelf niet kunnen lopen. Wij lopen voor alle levende wezens uit het verleden, in het heden en in de toekomst. -Thich Nhat Hanh

 

 

Een gedachte over “Zijn aan zee!

  1. Paul, Mooi stukje vanochtend… je kun lezen dat je kracht hebt geput uit de tijd die je aan zee hebt doorgebracht. “een mooie week van in stilte zijn aan zee. Vredig, rustig, met golvend geluid en genietend van al het moois wat er zoal te ontdekken is.” geweldig geschreven… wat een energie haal je uit een wandeling langs het strand en door de duinen…. ik doe het zelf graag ook een paar keer per jaar…al lukt het niet elk jaar.. maar als ik dit zo lees …. je MOET er gewoon tijd voor nemen…. fijne zondag grt Will

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s