Wat doen we het web aan?

Wat doen we het web aan?

Afgelopen week trof ik een uitgeputte hommel aan. Een eerste reactie had kunnen zijn: “Kapot trappen.” Neen ik heb eerst gekeken wat met het diertje aan de hand was. Heb een theelepeltje gevuld met wat suikerwater en die dicht bij de hommel gelegd. Wonderbaarlijk om te zien hoe de hommel voorzichtig met de tong suikerwater nuttigde. Zo heeft de hommel een half uur gedronken van de suiker. Zo langzaam aan gingen de vleugels weer op de plaats zitten en na drie kwartier verkoos ze weer het luchtruim.

Misschien heb je gefronste wenkrauwen, maar zo kun je ook naar het web kijken.

“De wereld is een groot web. Alles is met elkaar verbonden. Wat je een van de draden van het web aan doet, doe jij jezelf aan.” Een toepasselijke uitspraak van Indian Chief Seattle.

Wat doen we het web aan?

Wij mensjes zijn erg verbolgen over de gevolgen van de klimaat veranderingen. Extreme buien, extreme temperaturen, smeltende Noordpoolkap, enzovoorts. Nou wij doen het web heel veel aan. Het begint heel klein en dichtbij.

Wij slopen op een of andere manier de natuur. Onkruid verdelgen we met grote hoeveelheden vergif of verbranden we met een gasbrander. Hier is de vraag van de oorzaak van aardbevingen in Groningen aan de orde. Laat ik het dichtbij houden. Vergif dat alleen gebruikt mag worden op het onkruid en uit de buurt van oppervlaktewater moet blijven. Als je eens diep nadenkt wordt uiteindelijk drinkwater opgepompt uit oppervlaktewater of drinkwaterreserves diep onder de oppervlakte. Lost al het gif ooit op? Misschien wordt het wel erg verdund, maar het vergif blijft achter in het drinkwater. Wat doen we het web aan?

Wat doen we het web aan?

Ook ik heb thuis buxushagen die opgevreten worden door de rupsen van de Chinese Buxusmot. Allerlei adviezen eindigen in grote dosis vergif gebruiken. Ja grote dosis, want elke tien dagen, de geboortecyclus van het vretende rupsje, moet het gebruikt worden. Zelfs preventief spuiten is mij aangeraden. Nou ik kan je vertellen dat het vergif tegen de Buxusmot geen biologisch middel is. Neen. Alles wat iets doodt is niet biologisch. Of het nou de wrede kogel is of vergif.

Omdat de mot uit China meegereisd is, zijn er in Europa geen natuurlijke oplossingen voorhanden. De koolmees vindt het rupsje niet te vreten en een andere natuurlijke oplossing is er niet. Dus. Goede raad is duur. Nou ik heb ervoor gekozen om de vele meters buxushaag op te offeren, te rooien en te doneren aan biomassa energiecentrales. Wordt er tenminste nog iets goed mee gedaan.

Gisteren was een dag dat de bruidsvlucht van de mieren in mijn buurt een hoogtepunt beleefde. Miljoenen vliegende mieren in de lucht met onbekende bestemming door de wind vervoerd. Vroeger zou k gedacht hebben: “Kokend water erop.” Is effectief in het doden van de diertjes, maar draagt dat nou werkelijk bij aan het web? Elke drie jaar moet een mierennest dat doen, omdat ze anders zou uitsterven. Dus elke drie jaar vliegen vruchtbare koninginnen en mannetjes uit om ergens anders een nieuw nest te starten. De zwaluwen waren er erg blij mee. Wat zou mijn bijdrage zijn geweest als ik kokend water had gebruikt?

Wij slopen op een of andere manier de natuur. Ongedierte verdelgen we met grote hoeveelheden vergif. Laat ik het dichtbij houden. Vergif dat alleen gebruikt mag worden op het ongedierte en uit de buurt van oppervlaktewater moet blijven. Als je eens diep nadenkt wordt uiteindelijk drinkwater opgepompt uit oppervlaktewater of drinkwaterreserves diep onder de oppervlakte. Lost al het gif ooit op? Misschien wordt het wel erg verdund, maar het vergif blijft achter in het drinkwater.

Wat is nu ongedierte? De insecten of ik? Wat doen we het web aan?

Wat doen we het web aan?

Ik wil niet over komen als een moraal ridder. Neen. Ook ik zoek naar bijdragen die ik kan leveren aan een schoner web. Ik ben me bewust dat ik bijdraag aan een van de draden van het web. Het besef dat ik dagelijks neem van de aarde en haar als dank niets terug kan geven is een besef. Elke dag vraag ik mij wel af: “Wat neem ik van deze aarde?” In eerdere blogs heb ik vaker aangegeven dat bewust zijn, al is het maar een keer per dag, een bijdrage is aan het web. Ik heb dan de keuze in helpende of niet helpende acties.

Wat doen we het web aan?

We hebben nu 80% van alle insecten gedood. Elke dag sterft er een diersoort uit. We hebben plastic soep in de oceanen. Oerwouden, de longen van deze aarde, slopen wij dagelijks meer en meer. Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

Wat doen wij het web aan?

“De wereld is een groot web. Alles is met elkaar verbonden. Wat je een van de draden van het web aan doet, doe jij jezelf aan.” Een toepasselijke uitspraak van Indian Chief Seattle.

De hommel helpen weer op krachten te komen om verder te kunnen vliegen is mijn bijdrage van die dag aan de bevruchting van bloemen en planten. Zonder insecten zouden wij erg weinig te eten hebben. Sterker nog. We zouden dan niets meer te eten hebben.

Wat doen wij het web aan?

Regelmatig met jezelf in stilte zitten opent misschien wel nieuwe deuren naar nieuwe inzichten. Het zijn momenten dat je niets neemt van het web. Je raakt misschien wel bewust van jouw bijdrage aan het web. Inzicht is belangrijker dan zicht.

Het mooie van mediteren is dat je er op elk moment van de dag opnieuw mee kunt beginnen.

Het mooie van inzicht in het web is dat je op elk moment van de dag opnieuw mee kunt beginnen.

2 gedachtes over “Wat doen we het web aan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s