(Ned) Duinen als inspiratie. (Eng) Dunes as inspiration.

 


(Ned) Duinen als inspiratie (English scroll down this page)

De foto is vorig jaar gemaakt tijdens een week van rust op het Waddeneiland Ameland. Als wandelcoach probeer ik van alle beelden iets te leren. De natuur als beeld voor de connectie naar ons eigen bestaan. Noem het nieuwsgierigheid. Een ander noemt het een afwijking. Welk oordeel er ook mag zijn, beelden zijn voor mij belangrijk. Het zien van de foto roepen bij mij geur, kleur, geluid en gevoelens van dat moment weer op. Als ik kunstschilder zou zijn, dan zou dit alles het referentiekader zijn voor een schilderij.

Ik ben geen kunstschilder, maar een pelgrim op het wandelpad van nu. Ik wandel graag en maak dan meteen verbindingen als coach. Hoe mooi is het om met twee mensen vertraagd te lopen in de natuur? Hoe waardevol kan mijn coaching zijn voor de ander? Vragen die niet zo eenvoudig beantwoord kunnen worden. Ook als mindfulness trainer weet ik niet of na de 8 avonden training de cursist alleen verder kan. Onzekerheid om het niet weten.

Wat is nu dat niet weten?

Als wandelcoach, Mindfulness trainer, vader, echtgenoot of vriend zijn er voldoende momenten dat ik het ook niet weet. Een antwoord op wat dan ook zal ik niet hebben. Het niet weten, kan leiden tot onzekerheid of zelfs angst. Maar waarom zou ik angst hebben voor iets wat ik niet weet?

De zandduinen worden opgebouwd door miljarden individuele zandkorrels. De duin verandert van vorm, kleur, grootte en de plek waar ze is. Zeker op de Waddeneilanden is dat het geval. Ze worden ook wel eens wandelende eilanden genoemd. Elke zandkorrel rust op een plek, maar kan zomaar op een andere plek terecht komen. De wind, regen, het zeewater of de voetzolen van de pelgrim kunnen de zandkorrel verplaatsen. De bestemming van de zandkorrel is steeds onbekend. De zandkorrel ondergaat dit niet weten van de bestemming. Zouden wij dit ook kunnen?

Zouden wij dit ook kunnen?

Wiskundig beredeneerd: A staat tot B als B staat tot A. Psychosynthetisch beredeneerd: de heelheid van de mens bestaat uit weten en niet weten of goed en slecht, enzovoorts. In de Mindfulness geeft de meditatie een mogelijkheid om te gaan met het niet weten door aandacht te hebben voor jezelf, lees het weten. Kun je mij nog volgen?

De zandkorrel kent haar eindbestemming niet. Wij mensen weten onze eindbestemming. Bij de geboorte is onze eindbestemming de dood. De tijd tussen leven en dood is een grote reis door het land van weten en niet weten. Dat is voor elk mens gelijk. De pelgrim kent zijn eindbestemming, maar is onwetend over de reis naar de eindbestemming. De reis is in ieders leven van groot belang om een heel mens te blijven. Weten en niet weten is de vraag.

In de meditatie kun je terug gaan naar de basis van het weten, ik adem in en ik adem uit. Je kunt samen met wat je niet weet in aandacht voor jezelf zitten. Adem in en adem uit. Meer is niet nodig op de reis. Als je het gevoel krijgt dat je alle richtingen op gaat. STOP. Adem in en adem uit. De reistijd blijft hetzelfde. De reis is dan wel bewuster. Onderga de nieuwsgierigheid naar het niet weten.

Misschien helpt het als jij jouw reis door dit leven vergelijkt met de reis van de zandkorrel. Jij kunt net zoals de zandkorrel omgaan met de onwetendheid van de reis. Neem daarom tijd voor jezelf door de aandacht te vestigen op jou. Jouw ademteugen en jouw lichaam. Bewust zijn in de reis kun je aangaan door een meditatie. Voor de meditatie is niet veel nodig. STOP. Adem in en adem uit.


(Eng) Dunes as inspiration

The photo was made last year during a week of rest on the Wadden island Ameland. As a walking coach, I try to learn something from all the images. Nature as an image for the connection to our own existence. Call it curiosity. Another calls it a deviation. Whatever judgment may be, images are important to me. Seeing the photo, I recall the smell, color, sound and feelings of that moment. If I was an artist, this would all be the frame of reference for a painting.

I am not a painter, but a pilgrim on the walking path of today. I like to walk and immediately make connections as a coach. How beautiful is it to walk delayed with two people in nature? How valuable can my coaching be for the other? Questions that can not be answered so easily. Also as a mindfulness trainer I do’nt know if after the 8  trainings the student can continue. Uncertainty to not knowing.

What is not knowing?

As a walking coach, Mindfulness trainer, father, husband or boyfriend, there are plenty of times that I do not know. I can not have an answer to anything. Not knowing can lead to uncertainty or even fear. But why should I be afraid of something I do’nt know?

The sand dunes are built up by billions of individual sand grains. The dune changes shape, color, size and the place where it is. This is certainly the case on the Wadden Islands. They are also called walking islands. Every grain of sand rests in one place, but can end up in a different place. The wind, rain, seawater or soles of the pilgrim can move the grain of sand. The destination of the grain of sand is always unknown. The grain of sand does not know the destination. Could we do this too?

Could we do this too?

Mathematically argued: A stands for B as B stands for A. Psychosynthetically reasoned: the wholeness of man consists of knowing and not knowing or good and bad, and so on. In the Mindfulness, the meditation gives an opportunity to deal with not knowing by paying attention to yourself, read the knowledge. Can you still follow me?

The sand grain does not know its final destination. We people know our final destination. At birth, our final destination is death. The time between life and death is a great journey through the land of knowing and not knowing. That is the same for every person. The pilgrim knows his final destination, but is unsertain about the journey to the final destination. The journey is of great importance in everyone’s life to remain as a whole person. Knowing and not knowing is the question.

In meditation you can go back to the basics of knowing, I breathe and I exhale. You can sit in your own attention with what you do’nt know. Breathe in and exhale. That’s all you need on the journey. If you get the feeling that you are going in all directions. STOP. Breathe in and exhale. The travel time remains the same. The journey is more conscious. Undergo the curiosity about not knowing.

Maybe it helps if you compare your journey through this life with the journey of the grain of sand. You can deal with the unsertainity of the journey just like the grain of sand. Therefore, take time for yourself by drawing attention to you. Your breaths and your body. Being aware of the journey can be done through a meditation. Not much is needed for meditation. STOP. Breathe in and exhale.

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s