De weg van de hoop

Goedemorgen lieve lezers,

Deze week werd ik haast gevangen genomen door het vluchtige nieuws van een aftredende staatssecretaris vanwege het treinendebacle. In tijden dat de mensheid opgezadeld zit met het grootste vluchtelingenprobleem ooit, gaat de aandacht naar het politieke spectrum van het beperkte Nederland. Als ik persoonlijk denk aan al die mensen die op drift zijn, op zoek naar vrede en geluk, dan heb ik ineens een heel ander perspectief om naar de wereld te kijken. Ja zelfs ons relatief kleine land herbergt zoveel open harten die bereid zijn de vluchteling te helpen. De discussie rondom de opvang splijt de samenleving in verharde stellingen tussen pro en contra. Een discussie waarop ik in elk geval niet zit te wachten. Heeft de politiek al jarenlang het vluchtelingen probleem genegeerd, door bij verschrikkelijke oorlogen de burgers van dat land niet te beschermen? Steeds maar weer lees ik over de discussies die de politiek nationaal en internationaal voert, maar dan zonder resultaat. De aandacht wordt door een aftredend staatsecretaris verlegd en het lijkt een bedacht scenario om het vluchtelingenprobleem even van de agenda weg te hebben.

Een aantal weken geleden ging mijn zondagmorgenbericht over; “hoop is het onbedachte van wanhoop”. Misschien is mijn hoop voor een realistisch denken over de vluchtelingenproblematiek wel een wanhoop gedachte. Het houdt mij heel erg bezig. De oplossing om tot convergentiepunt van pro en contra ergens in het midden te komen heb ik nog niet. Wel dien ik contra van woordelijk repliek als de vluchteling negatief benaderd wordt. In het jonge Nederlandse verleden hebben wij al zoveel vluchtelingen een herberg weten te schenken, dat ik de woorden “Wir Schaffen dass!” van mevrouw Merkel wel kan plaatsen.

Deze week herhaal ik voor een aantal van jullie het gedicht “De weg van de hoop” van Václav Havel. Het grootste deel van de zondagmorgenlezers heeft het gedicht nog niet gelezen.

De weg van de hoop

Diep in onszelf dragen we hoop: als dat niet het geval is, is er geen hoop.

Hoop is de kwaliteit van de ziel en hangt af van wat er in de wereld gebeurt.

Hoop is niet te voorspellen of vooruit te zien. Het is een gerichtheid van de geest, een gerichtheid van het hart, voorbij de horizon verankerd.

Hoop in deze diepe krachtige betekenis

is niet het zelfde als vreugde, omdat alles goed gaat of bereidheid je in te zetten voor wat succes heeft.

Hoop is ergens voor werken, omdat het goed is, niet alleen omdat het kans van slagen heeft.

Hoop is niet hetzelfde als optimisme, evenmin overtuiging dat iets goed zal aflopen. Wel de zekerheid dat iets zinvol is afgezien van de afloop, het resultaat.

Václav Havel

Voor deze zondag en de nieuwe week wens ik jullie een hartfulness gedachte; “moge jullie beschermd zijn”. In mijn meditatieve momenten zal ik hartfulness toepassen in de “hoop” dat mijn positieve gedachte de omgeving positief beïnvloed. Voor hen die nog willen genieten van de mooie herfstzon, wens ik dat deze week de dagen overgoten blijven van de open lucht.

Met liefdevolle groet,

Paul

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s